شکست ترکیه در اجرای بند ایجاد منطقه امن در ادلب

  به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما؛ پایگاه اینترنتی خبری العهد لبنان روز سه شنبه با اشاره به شکست ترکیه در اجرای بند ترکیبی ایجاد منطقه امن و گشت زنی مشترک با روسیه در مسیرلاذقیه-حلب موسوم به ام ۴ نوشت، اگر ترکیه نتواند منطقه امن تشکیل دهد، آخرین تکیه گاهش را در ادلب از دست می‌دهد و آن گاه توافق اخیرش با روسیه به شکست منجر می‌شود.
العهد لبنان در این یادداشت افزود، پس از توافق اخیر روسیه و ترکیه در مسکو بر سر ادلب، بدیهی بود بند‌هایی کلیدی وجود دارند که برای ارزیابی موفقیت یا شکست توافق می‌توان به آن‌ها استناد کرد. این بند‌های کلیدی کدام هستند و چگونه بر موفقیت یا شکست توافق تأثیر می‌گذارند؟
علاوه بر بند پیگیری مبارزه با تروریسم –عنوان اصلی پوشش دهنده تمام توافق‌ها در سوریه- که عامل محرک تأثیرگذار برای تکمیل روند آزادسازی به رغم تمام موانع موجود است، بند دیگری وجود دارد که به ایجاد منطقه امن در مسیر ام ۴ (لاذقیه-حلب) بین سراقب و عین الحور مربوط می‌شود.

البته این بند با گشت زنی مشترک نیرو‌های روسیه و ترکیه به منظور اطمینان از امن بودن آن، ایجاد نقطه اتکا برای آغاز پیگیری روند اجرای این توافق و اجرای آن دسته از بند‌های توافق پیشین سوچی که با این توافق ارتباط دارد، همراه است.
فلسفه بند ترکیبی تشکیل منطقه امن و گشت زنی مشترک در مسیر اصلی قید شده در توافق به اقدامات ترکیه در جهت کنترل رفت و آمد افراد مسلح اعم از تروریست‌ها و غیرتروریست ها و مقابله با هرگونه فعالیت یا اجرای عملیات میدانی، امنیتی یا تروریستی در منطقه‌ای وسیع از مناطق استقرار اینان در ادلب است. ترکیه این اقدامات را براساس تعهداتش در چارچوب توافق مذکور باز می‌گردد.
این بند روز گذشته برای اولین بار آزمایش شد و اولین گشت زنی مشترک در مسیر ذکر شده بی نتیجه ماند، زیرا به رغم آماده سازی‌های لجستیکی و عملیاتی و پوشش چشمگیر رسانه ای، در پی اعتراضات خشونت آمیز گروهی از مخالفان سوری (این، پوششی برای تروریست‌ها به ویژه جبهه النصره است) در شهر اریحا مسیر گشت زنی تغییر کرد، کوتاه و سرانجام قطع شد.
در واقع دشوار بودن متقاعد کردن تروریست‌ها به تحویل آن منطقه به منطقه تحت نفوذ روسیه و ترکیه و از دست دادن این منطقه حیاتی از نظر استقرار تروریست‌ها سبب خواهد شد آخرین تکیه گاه خود را در ادلب از دست بدهند و در نتیجه کلید آغازگر شکست کاملشان باشد.
از سوی دیگر به نظر می‌رسد روس‌ها فرصتی دیگر به آنکارا دادند تا کاری را که باید به موجب تعهداتش در توافق سوچی انجام می‌داد، انجام دهد. بدیهی بود این فرصت تنها جایگزین مکمل اقدامات نظامی اخیر یگان‌های ارتش سوریه است و ترکیه ای‌ها باید به سرعت با سیطره تروریست‌ها بر منطقه امن ذکر شده مقابله می‌کردند، اما آن گونه که به نظر می‌رسد، آنکارا جز با زور موفق به اجرای آن نخواهد شد.
آیا ترکیه برای ایستادن مقابل تروریست‌ها به منظور تحمیل منطقه امن به قدرت نظامی متوسل می‌شود یا طبق معمول و همانند بیشتر توافق‌های قبلی تعلل و وقت کشی خواهد کرد و توافق اخیرش با مسکو به شکست خواهد انجامید و جایگزین آن که فورا و مستقیما آغاز می‌شود، عملیات نظامی گسترده ارتش سوریه و هم پیمانان آن با حمایت روسیه به منظور آزاد کردن مناطق باقیمانده در شمال سوریه است؟ احتمالا یافتن پاسخ این پرسش زیاد طول نخواهد کشید.