آلرژی چیست؟

به گزارش گروه وب گردی خبرگزاری صدا و سیما؛ آلرژی هنگامی شروع می‌شود که سیستم ایمنی بدن شما یک ماده معمولاً بی ضرر را با یک مهاجم خطرناک اشتباه بگیرد.
آلرژی یک پاسخ سیستم ایمنی بدن به یک ماده خارجی است که به طور معمول برای بدن شما مضر نیست. به این مواد خارجی آلرژن گفته می‌شود. آن‌ها می‌توانند شامل غذا‌های خاصی، گرده یا غذای شور حیوانات خانگی باشند

آلرژی چیست؟

آلرژی هنگامی رخ می‌دهد که سیستم ایمنی بدن شما به یک ماده خارجی، مانند گرده، زهر زنبور یا حیوان خانگی یا غذایی که در اکثر افراد واکنش نشان نمی‌دهد، واکنش نشان دهد.

سیستم ایمنی بدن شما موادی به نام آنتی بادی تولید می‌کند. هنگامی که آلرژی دارید، سیستم ایمنی بدن آنتی بادی‌هایی را ایجاد می‌کند که آلرژن خاص را مضر می‌دانند، حتی اگر اینگونه نباشد. هنگامی که با آلرژن تماس پیدا می‌کنید، واکنش سیستم ایمنی بدن می‌تواند پوست، سینوس‌ها، مجاری هوایی یا دستگاه گوارش شما را القا کند.

شدت آلرژی در افراد مختلف متفاوت است و می‌تواند از تحریک جزئی تا آنافیلاکسی متغیر باشد (یک وضعیت خطرناک برای زندگی) در حالی که اکثر آلرژی‌ها قابل درمان نیستند، درمان‌ها می‌توانند به تسکین علائم آلرژی شما کمک کنند.

علائم آلرژی:

علائم آلرژی، که به ماده درگیر آن بستگی دارد، می‌تواند در مجاری هوایی، سینوس‌ها و معابر بینی، پوست و دستگاه گوارش شما تأثیر بگذارد. واکنش‌های آلرژیک می‌تواند از خفیف تا شدید باشد. در برخی موارد شدید، آلرژی می‌تواند یک واکنش تهدید کننده زندگی را ایجاد کند که به آنافیلاکسی معروف است.

علایم تب یونجه، که رینیت آلرژیک نیز نامیده می‌شود:

• عطسه

• خارش بینی، چشم‌ها یا سقف دهان

• آبریزش، بینی چرکی

• چشم‌های آبکی، قرمز یا متورم (ملتحمه)

علایم آلرژی غذایی:

• سوزش در دهان

• تورم لب، زبان، صورت یا گلو

• کهیر

• آنافیلاکسی

علایم آلرژی نیش حشرات:

• ناحیه بزرگی از تورم (ورم) در محل نیش قرار دارد

• خارش یا کهیر در تمام بدن

• سرفه، سفتی قفسه سینه، خس خس سینه یا تنگی نفس

• آنافیلاکسی

علایم آلرژی به دارو:

• کهیر

• خارش پوست

• راش

• تورم صورت

• خس خس سینه

• آنافیلاکسی

درماتیت آتوپیک، یک بیماری آلرژیک پوستی که به آن اگزما نیز گفته می‌شود، می‌تواند باعث شود پوست:

• خارش

• قرمز شدن

• پوسته پوسته یا پوست کنده

• آنافیلاکسی

هنگامی که فرد نسبت به ماده یا ارگانیسم حساسیت ایجاد کرد، ممکن است دفعه بعد که در معرض آن قرار گرفت علائمی را تجربه کند. این علائم معمولاً در چهار تا هشت ساعت بروز می‌کند و علائم حساسیت ریه موارد زیر است:

• تب

• سرفه

• لرز

• تنگی نفس

برخی از انواع آلرژی ها، از جمله آلرژی به غذا‌ها و نیش حشرات، می‌توانند یک واکنش شدید را که به آنافیلاکسی معروف است، ایجاد کند. آنافیلاکسی اضطراری پزشکی تهدید کننده زندگی، می‌تواند باعث مرگ شما شود.

علائم و نشانه‌های آنافیلاکسی عبارتند از:

• از دست دادن هوشیاری

• افت فشار خون

• تنگی نفس شدید

• بثورات پوستی

• سبکی سر

• نبض سریع و ضعیف

• تهوع و استفراغ

چه زمانی به پزشک مراجعه کنید؟

اگر علائمی دارید فکر می‌کنید در اثر آلرژی ایجاد شده باشد، به پزشک مراجعه کنید و ممکن است دارو‌های بدون نسخه آلرژی به اندازه کافی تسکین نمی‌دهند. اگر بعد از شروع داروی جدید علائمی دارید، سریعاً با پزشک معالج تماس بگیرید.

برای یک واکنش آلرژیک شدید (آنافیلاکسی) با اورژانس تماس بگیرید و یا به دنبال کمک‌های اضطراری پزشکی باشید. اگر یک انژکتور اتوماتیک اپی نفرین دارید، فوراً به خودتان تزریق کنید. حتی اگر علائم شما بعد از تزریق اپی نفرین بهبود یابد، باید به اورژانس مراجعه کنید تا مطمئن شوید که هنگام بی اثر شدن تزریق، علائم برنمی گردد.

اگر در گذشته دچار حساسیت شدید آلرژی یا هرگونه علائم و نشانه‌های آنافیلاکسی شده اید، به پزشک مراجعه کنید. ارزیابی، تشخیص و مدیریت طولانی مدت آنافیلاکسی پیچیده است، بنابراین احتمالاً باید به پزشک متخصص آلرژی و ایمونولوژی مراجعه کنید.

علل بروز آلرژی:

آلرژی هنگامی شروع می‌شود که سیستم ایمنی بدن شما یک ماده معمولاً بی ضرر را با یک مهاجم خطرناک اشتباه بگیرد. سیستم ایمنی بدن آنتی بادی‌هایی را تولید می‌کند که در معرض هشدار آن آلرژن خاص قرار دارند. هنگامی که دوباره در معرض آلرژن قرار دارید، این آنتی بادی‌ها می‌توانند تعدادی از مواد شیمیایی سیستم ایمنی مانند هیستامین را آزاد کنند که باعث علائم آلرژی می‌شود.

محرک‌های آلرژی رایج عبارتند از:

• آلرژن‌های موجود در هوا مانند گرده، شوره حیوانات، کنه‌های گرد و غبار و هاگ‌ها

• برخی غذا‌ها به ویژه بادام زمینی، گندم، سویا، ماهی، صدف، تخم مرغ و شیر

• نیش حشرات مانند زنبور یا زنبور عسل

• دارو‌ها، به ویژه پنی سیلین یا آنتی بیوتیک‌های مبتنی بر پنی سیلین

• لاتکس یا سایر موادی که لمس می‌کنید باعث واکنش‌های آلرژیک پوستی می‌شود.
عوامل خطر:

احتمال ایجاد آلرژی در شما بسیار زیاد است اگر:

• سابقه خانوادگی آسم یا آلرژی مانند تب یونجه، کهیر یا اگزما داشته باشید.

• کودک هستند.

• آسم یا یک بیماری آلرژیک دیگر داشته باشید.

عوارض بروز آلرژی:

داشتن آلرژی خطر ابتلا به برخی مشکلات پزشکی دیگر را افزایش می‌دهد، از جمله:

• آنافیلاکسی: اگر حساسیت شدید دارید، بیشتر در معرض خطر این واکنش جدی ناشی از آلرژی هستید. مواد غذایی، دارو‌ها و نیش حشرات شایع‌ترین محرک آنافیلاکسی هستند.

• آسم: اگر حساسیت دارید، به احتمال زیاد به آسم مبتلا خواهید شد، یک واکنش سیستم ایمنی بدن که بر مجاری هوایی و تنفس تأثیر می‌گذارد. در بسیاری موارد، آسم در اثر قرار گرفتن در معرض آلرژن در محیط ایجاد می‌شود (آسم ناشی از آلرژی).

• سینوزیت و عفونت گوش یا ریه ها: اگر مبتلا به تب یونجه یا آسم هستید، خطر ابتلا به این شرایط بیشتر است.

راه‌های پیشگیری از آلرژی:

جلوگیری از واکنش‌های آلرژیک بستگی به نوع آلرژی شما دارد. اقدامات کلی شامل موارد زیر است:

• از محرک‌های شناخته شده خودداری کنید. حتی اگر علائم آلرژی خود را درمان می‌کنید، سعی کنید از تماس با محرک‌ها خودداری کنید: به عنوان مثال، اگر به گرده حساسیت دارید، در صورت زیاد بودن گرده، در و پنجره‌ها را ببندید. اگر به کنه‌های گرد و غبار حساسیت دارید، گرد و غبار را پاک کنید و اغلب ملافه‌ها را بشویید.

• علایم خود را یادداشت کنید: عواملی که باعث ایجاد علائم آلرژیک می‌شود، یا چه کار‌هایی انجام می‌دهید و چه چیزی را می‌خورید، چه موقع علائم رخ می‌دهد و چه چیزی به شما کمک می‌کند. این ممکن است به شما و پزشکتان کمک کند تا محرک‌ها را شناسایی کنید.

• یک دستبند هشدار پزشکی بپوشید: اگر یک واکنش آلرژیک شدید داشته اید، یک دستبند هشدار دهنده پزشکی (یا گردنبند) به دیگران هشدار می‌دهد که در صورت بروز واکنشی و عدم توانایی برقراری ارتباط، متوجه مشکل شما شوند.

تشخیص آلرژی:

برای ارزیابی اینکه آیا آلرژی دارید، پزشک شما احتمالاً:

• در مورد علائم و نشانه‌ها سؤالات مفصل بپرسد.

• یک معاینه بدنی انجام دهد.

اگر حساسیت غذایی داشته باشید، پزشک به احتمال زیاد:

• از شما بخواهد که یک یادداشت مفصل از غذا‌هایی که می‌خورید نگه دارید.

• از شما بپرسد که در هنگام ارزیابی آلرژی، غذای مشکوک را قطع کرده اید یا خیر

• پزشک ممکن است یکی یا هر دو آزمایش (تست پوست و آزمایش خون) را تجویز کند. با این حال، توجه داشته باشید که این تست‌های آلرژی می‌توانند به طور کاذب منفی یا مثبت باشند.

راه‌های درمان آلرژی:

درمان آلرژی شامل موارد زیر است:

اجتناب از آلرژن: پزشک به شما کمک می‌کند تا در شناسایی و جلوگیری از تحریکات آلرژی خود قدمی بردارید. این به طور کلی مهمترین مرحله در جلوگیری از واکنش‌های آلرژیک و کاهش علائم است.

دارو‌ها بسته به حساسیت: دارو‌ها می‌توانند به کاهش واکنش سیستم ایمنی بدن و کاهش علائم کمک کنند. پزشک شما ممکن است دارو‌های بدون نسخه یا نسخه‌ای را به صورت قرص یا اسپری‌های مایع، بینی یا چشم را پیشنهاد کند.

ایمونوتراپی: برای آلرژی‌های شدید یا آلرژی که با سایر روش‌های درمانی به طور کامل برطرف نشده، پزشک شما ممکن است ایمنی درمانی آلرژن را توصیه کند. این روش درمانی شامل یک سری تزریق عصاره آلرژی خالص، معمولاً طی یک دوره چند ساله انجام می‌شود.

شکل دیگر ایمونوتراپی قرصی است که در زیر زبان قرار می‌گیرد تا زمانی که حل شود. دارو‌های زیر زبان برای درمان برخی از آلرژی‌های گرده استفاده می‌شود.

اپی نفرین اورژانسی: اگر حساسیت شدید دارید، ممکن است نیاز به تزریق اپی نفرین اضطراری داشته باشید. با توجه به واکنش‌های آلرژیک شدید، اپی نفرین می‌تواند تا زمانی که به درمان اضطراری برسید، علائم را کاهش دهد.